مسئله 325 - اگر بعد از وضو يا در بين آن يقين كند كه بعضى جاها را نشسته يا مسح نكرده است ، چنانچه رطوبت جاهايى كه پيش از آن است خشك شده ، بايد دوباره وضو بگيرد و اگر خشك نشده بايد جايى را كه فراموش كرده و آنچه بعد از آن است بشويد يا مسح كند و اگر در بين وضو در شستن يا مسح كردن جايى شكّ كند بايد به همين دستور عمل كند . مسئله 326 - اگر بعد از نماز شكّ كند كه وضو گرفته يا نه ، نماز او صحيح است ولى بايد براى نمازهاى بعد وضو بگيرد . مسئله 327 - اگر در بين نماز شكّ كند كه وضو گرفته يا نه ، بايد نماز را شكسته با وضوى ديگر آن را اعاده نمايد . مسئله 328 - اگر بعد از نماز شكّ كند ، كه پيش از نماز وضوى او باطل شده يا بعد از نماز ، نمازى كه خوانده صحيح است . مسئله 329 - اگر انسان مرضى دارد كه بول او قطره قطره مىريزد يا نمىتواند از بيرون آمدن غائط خوددارى كند ، چنانچه يقين دارد كه از اوّل وقت نماز تا آخر آن به مقدار وضو گرفتن و نماز خواندن مهلت پيدا مىكند ، بايد نماز را در وقتى كه مهلت پيدا مىكند بخواند و اگر مهلت او به مقدار كارهاى واجب نماز است ، بايد در وقتى كه مهلت دارد ، فقط كارهاى واجب نماز را بجا آورد و كارهاى مستحب آن مانند اذان و اقامه و قنوت را ترك نمايد . مسئله 330 - اگر به مقدار وضو و نماز مهلت پيدا نمىكند و در بين نماز چند دفعه بول يا غائط از او خارج مىشود ، كه اگر بخواهد بعد از هر دفعه وضو بگيرد سخت نيست در بيمارى غائط بايد ظرف آبى پهلوى خود بگذارد و هر وقت غائط از او خارج شد ، فوراً وضو بگيرد و بقيه نماز را بخواند . و احتياط واجب آن است كه كسى كه نمىتواند خود را از خارج شدن غائط ؛ نگاه دارد و وضو در بين نماز موجب بهم خوردن موالات نماز مىشود ، همان نماز را دوباره با يك وضو بخواند و اگر در بين آن نماز وضوى او با تكرّر غائط باطل شد اعتنا نكند . ولى در مورد بيمارى بول تكرار وضو در بين نماز لازم نيست و همان وضوى اوّل كافى است . مسئله 331 - كسى كه غائط طورى پى در پى از او خارج مىشود كه وضو گرفتن بعد از هر دفعه براى او سخت است ، اگر بتواند مقدارى از نماز را با وضو بخواند بايد براى هر نماز يك وضو بگيرد .